Hand als kom


Alle ramen open. Het is nog ochtend,
ik maak een paar eerste aantekeningen.
Buiten bij een buur huilt een kind,
erg jong nog, denk ik. Een moeder —
ik versta niet wat ze zegt. Het kind
wordt stil. Het besef, opnieuw:
hoeveel levens zich dicht bij me voltrekken,
waarvan ik zelfs de namen niet weet.
Een besef dat me eigenlijk
niks bijbrengt. Misschien dan

geen besef, iets dat zich
voordoet als. De huls ervan?
Is er geen beter beeld? Beseffen als
het scheppen van water met één hand,
waaruit haast niks te drinken valt.

Uit: Dagen in huis (2021)